Met een ramp komen de symbolen en met symbolen wordt geschiedenis geschreven. Verslag van een herdenkingsweek.

In de Openbare Bibliotheek Zuidoost bevindt zich op de onderste plank van een vitrinekast een stuk aluminium. Het harde materiaal ligt in een sierlijke draai en draagt citroengele vlekken op zijn gladde grijze huid. De randen zijn gerafeld, met geweld gescheurd, een aantal schroeven dat op zijn plek bleef verstevigt nu een grillig geheel. Voordat het object in de kast kwam werd het getest op nucleaire straling en nu ligt het er, een beetje verstopt, stil op de grond sinds de dag dat het uit de lucht kwam vallen. Samen met duizenden andere brokstukken, waarvan een deel door buurtbewoners mee naar huis werd genomen en een deel werd verhandeld.

Dit stuk werd door een bewoner cadeau gedaan aan een filmploeg die in de Bijlmer de film In het niets (2013) schoot, een titel die zinspeelt op het toestel dat in vlammen opging in de flats en op de vermeende onbekende illegalen die daarmee voorgoed uit beeld verdwenen. De crew schonk het stuk aan het Bijlmer Museum en de eigenaar van het museum stond het weer af voor de tentoonstelling Herdenken op gevoel: Archieven van 25 jaar Bijlmervliegramp. Het is het enige brokstuk waar organisator Imagine IC de hand op wist te leggen.

Imagine IC is samen met de OBA in een pand aan het Bijlmerplein gevestigd en omschrijft zichzelf als een ‘pionier in het erfgoed van actueel samenleven’. Onder erfgoed verstaat directeur Marlous Willemsen die elementen van de tijd die een persoonlijke betekenis kunnen overstijgen. Samen met Hester Dibbits, bijzonder hoogleraar historische cultuur aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, kreeg Willemsen een subsidie van de Nationale Wetenschapsagenda om onderzoek te doen naar wat zij noemen ‘emotienetwerken’: veranderlijke groepen mensen die allemaal gevoelens bij een bepaald erfgoeditem hebben, maar niet dezelfde. De status van gedeeld erfgoed ontstaat in een onderhandeling, in de confrontatie tussen uiteenlopende visies en emoties rond een object. Het idee is dat die meerstemmigheid hoog kan oplopen maar uiteindelijk ook zal ontspannen. Juist nu is dat belangrijk, vindt Willemsen, ‘met al die mensen die elkaar steeds minder heten te kennen, omdat we steeds meer verkeren in allerlei bubbels, steeds specifieker en kleiner wordende onzen’.

Lees het artikel van ‘De Groene Amsterdammer’ hier verder.

Categorieën: Publicatie

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *